به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ آیتالله موسوی اردبیلی از شخصیتهای انقلابی بود که از جمله یاران امام خمینی هم محسوب میشد. وی سومین فردی بود که پس از انقلاب ریاست قوه قضائیه را بر عهده گرفت. آیت الله موسوی اردبیلی خاطرات زیادی با امام خمینی دارد. اما آنچه خواهید خواند خاطره شنیدن خبر استعفای دولت موقت و واکنش امام خمینی به آن است. استعفایی که با توجه به شرایط ابتدای انقلاب و به دلیل عدم وجود تجربه حاکمیتی در میان انقلابیون، می توانست حتی اصل انقلاب را با مشکل مواجه کند.
پس از اینکه عمری از دولت موقت گذشت، اعضای آن تصمیم گرفتند بدون اینکه مسئله را با امام در میان بگذارند بطور دسته جمعی استعفای خود را اعلام کنند و به اصطلاح امام را در مقابل یک کار انجام شده قرار دهند. و این مسئله به منزل حضرت امام در قم منتقل شد. گفته شد که مسئله را خدمت حضرت امام عرض کنند و امام دستور فرمودند چند نفری در این باره به قم بروند.
ما پس از نماز صبح در خدمت برادران: مرحوم شهید بهشتی و مرحوم شهید باهنر به قصد قم حرکت کردیم و تدریجا معلوم شد که در هیئت دولت دو فکر بوده: فکر اول، پیش از اینکه از امام کسب تکلیف کنند استعفای خود را اعلام کنند. دوم اینکه اول حضرت امام را توسط آقای صادق طباطبائی مطلع سازند و بعد استعفاء بدهند. به هر صورت در تمام طول راه ما سه نفر روی این مسئله صحبت می کردیم و بالاخره به این نتیجه رسیدیم که هیچکدام خدمت امام چیزی عرض نکنیم تا اینکه خود امام شروع به سخن بفرمایند و نظرشان را اعلام کنند.
پس از اینکه خدمت امام رسیدیم و بعد از چند دقیقه ای که هیچ یک صحبتی نکردیم، بر خلاف تصمیم خدمت ایشان عرض شد: حتما شنیده اید، دولت موقت میخواهد استعفا بدهد.
امام فرمودند: بله، کسی به اینجا آمده و چیزی هم نوشته بودند در این هنگام فهمیدیم که فکر دوم انجام شده است.
بعد امام به طور ساده و عادی فرمودند: من عقیده ام این است استعفاء را بپذیرم. مسئله ای را که ما از تهران تا قم روی آن بحث میکردیم و نگران این مطلب بودیم حضرت امام با صراحت و سادگی تمام مسئله را مطرح ساختند و نظر خودشان را فرمودند. خدمت ایشان عرض شد بعد چه میشود، حضرت امام فرمودند: هیچی بروید و مملکت را اداره کنید، خود مردم کارشان را انجام میدهند.
این قدرت تصمیم گیری امام یکی از بزرگترین امتیازات ایشان میباشد و به حق می توان ادعا کرد یکی از مهم ترین عواملی که در همه مراحل انقلاب راهگشای انقلاب بوده و هست و ما در طول این انقلاب بارها این امر را تجربه کرده ایم و ندیدیم که مسئله ای برای امام مبهم و مجهول باشد.
برای هر کسی پیش می آید گاهی مشکل طوری مطرح میشود که انسان متحیر می ماند و همین تحیر صدها مسئله می آفریند، ولی امام همیشه راه را به روشنی می بیند و تصمیم می گیرد و آری: و «المؤمن ینظر بنور الله».
